ย้อนหลัง..คลอดน้องฟ้อนต์ 22 ตค 52

 

ย้อนหลัง คลอดน้องฟ้อนต์ 22 ตค 52


บันทึกย้อนหลัง
เนื่องจากผ่านมาเป็นเดือนแล้ว
จึงย้อนมาบันทึกให้ตรงกับวันจริง


วันพฤหัสบดีที่ 22 ตุลาคม 2552


สืบเนื่องจากอาการมดลูกบีบรัดตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมา
หมอจึงนัดมาตรวจอีกครั้งในวันนี้
คุนแม่จึงได้มาตามปกติในเวลาเช้า
มาถึงปุ้ป...ก้อปฏิบัติตามขั้นตอนต่างๆที่เคยทำ
เช่น ชั่งน้ำหนัก เตรียมปัสสาวะ วัดความดัน

....


พยาบาล..เรียกให้นั่งรอตรวจ NST
และเข้าไปตรวจ
ปรากฎว่า..


ผลที่ออกมาดูผ่อนคลายกว่าหลายวันที่ผ่านมา
กราฟของการบีบรัดมดลูกไม่ถี่และแรงเหมือนครั้งที่แล้ว
ตรวจประมาณหนึ่งชั่วโมงได้


และเมื่อเสร็จจาก NST ก็ออกมารอหมอด้านนอก

แต่วันนี้ทำไมคนไข้ถึงดูบางตามากๆ

มารู้อีกที..พยาบาลแจ้งว่า
คุณหมอไม่มาวันนี้..
นัดให้มาใหม่..


แต่เนื่องจากอายุครรภ์ 38weeks ถือว่าท้องแก่
คุณหมออีกคน..จึงเรียกไปคุย (ทราบว่าคุณหมอที่ผากครรภ์ไว้ฝากกับคุณหมอคนนี้)
และหมอถามว่า...

ดูจากผล NST มีภาวะมดลูกบีบตัวสม่ำเสมอแล้ว
คุณแม่จะกลับไปรอคลอดเอง หรือ จะผ่า..
ถ้ารอคลอดเอง คุณหมอจะไม่อยู่กันเพราะต้องไปประชุมต่างจังหวัด
จะกลับมาอีกก็กลางอาทิตย์หน้า..
แต่มีหมอเวรประจำอยู่นะ


อาววหละซิ..


ในใจตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา
อยากจะคลอดอย่างมากอยู่แล้ว
จึงรู้สึกลังเล..เมื่อหมอถามมา

ทั้งๆที่ตั้งใจจะคลอดธรรมชาติมาตลอดเวลา

แต่ด้วยความที่อยากคลอดมาก
จึงได้ตัดสินใจบอกหมอว่า
ขอปรึกษาทางบ้านก่อน..และจะรีบกลับมาให้คำตอบ
จึงได้โทรถามน้องสาว..
โทรถามสามี..
โทรถามแม่ (ซึ่งกำลังเดินทางมาจากต่างจังหวัดเพื่อมาเยี่ยมพอดี)..
ทุกคนต่างลงความเห็นว่า
ผ่า ก็ ผ่า..



คงจะเห็นว่า..น้ำเสียงของเราอยากจะเห็นหน้าูลูกเต็มแก่


...



ว่าแร้ว..ก็กลับเข้าไปบอกว่า..


ตัดสินใจผ่าค่ะ..



ว่าแล้วคุณหมอก็สั่งแอดมิดทันที (เวลาในตอนนั้นก็เที่ยงพอดี)

พยาบาลก็ดำเนินการทางเอกสาร
และพาเราไปยังห้องคลอดทันที


....



ทุกอย่าง..เร็วจนไม่ทันตั้งตัว

ไปถึงห้องรอคลอด

ก็เปลี่ยนชุด..รอพยาบาลมาทำความสะอาด

ย้อนหลัง คลอดน้องฟ้อนต์ 22 ตค 52

~ NST ~

ย้อนหลัง คลอดน้องฟ้อนต์ 22 ตค 52~ ณ ห้องรอคลอด ระหว่างรอพยาบาลมาทำความสะอาด (ปลอกข้อมือถ่ายไม่ชัด) ~





เสร็จแล้วก็ไปนอนที่เตียงหมายเลข 10
ระหว่างที่ก้าวเข้ามาในส่วนของห้องคลอด
เรารู้สึกได้ถึงความวังเวง

ประกอบกับ

น้องเตียงข้างๆ ร้องโหยหวนได้ใจจิงๆ
ทั้งร้องโอดโอย...ทั้งเบ่ง...ทั้งบ่น


เชื่อหรือไม่..ว่าน้องเขาร้องแบบนี้ตลอดเวลาจริงๆ
พักแต่ละครั้งไม่ถึงนาที
เรารู้สึกอยากเบ่งช่วยเขามาก

ย้อนกลับมาคิดในใจว่า
...

เราคิดถูกแล้วแหละ..ที่ตัดสินใจผ่าตัด
ระหว่างที่เรานอนรอก็รู้สึกปวดท้องขึ้นมา
ไม่แน่ใจว่าอุปทานตามน้องเตียงข้างๆหรือเปล่า



ขนาดเราเพิ่งเริ่มปวด ยังรู้สึกว่า
โอย...ไม่ธรรมดานะเีนี่ย
มิน่า...ยัยน้องเตียงข้างๆมานจึงร้องได้ใจจิงๆ
(ทราบมาว่าน้องเขาคลอดท้องสอง..แตท้องแรกไม่เจ็บแบบนี้)

ในช่วงนี้
พยาบาลก็ได้มาใส่สายน้ำเกลือ
และสวนสายปัสสาวะให้
ซึ่งถ้าถามว่าเจ็บมั้ย
อยากบอกว่า
พยาบาลคนนี้ ทำเจ็บทุกอย่าง 555



ในที่สุด
น้องเตียงข้างๆ หลังจากที่ทรมานอยู่ประมาณ 3-4 ชั่วโมง
ตั้งแต่เราเข้ามาในห้อง
ก็ต้องทำการผ่าตัดในที่สุด

ยิ่งรู้งี้...ยิ่งดีใจที่เราตัดสินใจผ่าตัด
เฮ้อ....น้องเอย..สู้อุตส่าห์เบ่งมา ทรมานมาตั้งนาน ในที่สุดก็ต้องผ่า


ระหว่างนั้น

หมอเดินมาบอกว่า
ขออนุญาตผ่าตัดเคสน้องคนนั้นก่อน
เราก็เลยรีบบอกว่า
ได้เลยค่ะ รีบผ่าเขาเลยค่ะ สงสารเขามากเลยค่ะ
ฮ่าๆๆ หมอก็ยิ้มๆ

เวลานั้นก็ประมาณเกือบบ่ายสองได้
หมอบอกว่า..เสร็จแล้วจะมารับ
น่าจะประมาณบ่ายสาม..


อืมมม...เราก็นอนรอต่อไป


และแล้วก็มาถึงเวลา
ประมาณ 14.50 น
พยาบาลเดินเข้ามาแจ้งและซักประวัติ
แจ้งว่าจะทำการดมยม..

ซึ่งเราก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม
ดมก็ดม

เพราะตอนนั้น..อารมณ์อยากรู้อยากเห็น โดยการบลอคหลังหายไปเลย
(ครั้งแรกตั้งใจจะผ่านโดยวิธีบลอคหลัง)

เสร็จแล้วก็พาเช้าไปในห้องผ่าตัด

เรานอนบนเตียง
ตื่นเต้นมาก
รู้สึกว่าพยาบาลและบุรุษพยาบาลมารับหลายคนเลย
มารุมๆๆๆๆๆ


...



เข็นมาหยุดตรงดวงไฟใหญ่ๆ หลายดวง
บรรยากาศไม่วังเวงเหมือนห้องรอคลอด
มีเพลงจากเสียงตามสายดังพอสมควร

..



แต่รู้สึกว่าตัวเองเริ่มเกร็งเอง และอากาศหนาวๆ
พอเตียงหยุดนิ่งปุ้ป

พยาบาลประจำแขนข้างซ้ายก็มาดึงแขนกางติดกับแท่น และหนีบตัววัดชีพจร
..
พยาบาลประจำแขนข้างขวาก็มาดึงแขนกางติดกับแท่น และติดตัววัดความดัน แบบอัตโนมัติ
..
พยาบาลอีกคนอยู่บนหัว..เอาออกซิเจนมาให้ดม
..
บุรุษพยาบาลอีกสองคน วุ่นวายอยู่บริเวณพุง ทำความสะอาดพุงอยู่
..
พยาบาลอีกคน เตรียมอุปกรณ์


รู้สึกว่าคนเยอะจิงๆ..


และแล้วประมาณสิบนาทีได้..ก็เริ่มให้ยาสลบ
โดยฉีดเข้าทางสายน้ำเกลือที่แขนด้านซ้าย
รู้สึกได้ถึวความเย็นๆๆๆๆๆ และออกซิเจนมีกลิ่นที่เปลี่ยนไป


ระหว่างนั้น
สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
ระหว่างที่ยังรู้สึกตัวอยู่ ...รู้สึกเจ็บแปล้บๆที่พุง 3 ครั้งติดกัน
เจ็บตรงที่หมอกรีด
คือว่า..เรายังไม่สลบ...แต่พยายามจะพูดบอก ก็อ้าปากไม่ขึ้น
และไม่กี่อึดใจ..ก็ไม่รู้เรื่องอีกเลย

ย้อนหลัง คลอดน้องฟ้อนต์ 22 ตค 52

~ คุณหมอใจดีมาก เอากล้องที่เราฝากไว้ให้พยาบาลถ่ายให้ก่อนลงมือ~



และนี่ืคือผลงาน
น้องฟ้อนต์..
เกิดเวลา 15.10 น.
คุณหมอบอกว่า ร้องดังมากกกกกกกกกกกกกกกกก
เสียงดีและเสียงใสมากกกกกกกกกก
ฮ่าๆๆๆๆ
ดีดี ลูก แม่จะปั้นให้เป็น เดอะสตาร์ ฮ่าๆ

ย้อนหลัง คลอดน้องฟ้อนต์ 22 ตค 52
~ ภาพแรกของเด็กชายฟ้อนต์ น้ำหนัก 3,115 กรัม ยาว 49 เซน รอบศีรษะ 33 เซน ~


หลังจากนั้น..

พอแม่ฟื้นรู้สึกตัวขึ้นมา ในช่วงเบลอๆ
คุณหมอก็อุ้มลูกมาให้แม่ได้ชื่นชม
แต่เชื่อมั้ยว่า แม่สลึมสลือ จนจำช่วงนั้นไม่ได้..

ย้อนหลัง คลอดน้องฟ้อนต์ 22 ตค 52

~ ตลกภาพด้านขวามาก กลัวไม่ถึงลูก ยื่นปากไปสุดริด ~






หลังจากนั้น คุณสามี เป็นคนแรกที่มาถึง
ทราบมาว่า ไป-มา บ้านกะโรงพยาบาล 3 ครั้ง ตั้งแต่ตอนบ่าย
he ตื่นเต้นมากกกกก


ประมาณชั่วโมงได้
แม่กับน้องสาว และน้องๆที่ทำงานมากันเต็มเลย
เรายังเบลอพูดปากเบี้ยวอยู่เลย
แล้วก็ย้ายไปห้องพิเศษ
และประมาณทุ่มนึง คุณหมอก็อุ้มลูกมาให้
และให้อยู่กับเราตลอด เพื่อให้นม

ย้อนหลัง คลอดน้องฟ้อนต์ 22 ตค 52

~ ให้นมครั้งแรก ยังไม่เป็นทั้งคุณแม่ และคุณลูก ~ (โปรดใช้วิจารณญาณในการชมภาพ ฮ่าๆ) ~





ในวันแรกนั้น
คนที่อยู่เฝ้าไข้ ก็คือ แม่ (คุณยาย) นั่นเอง
เนื่องจากคุณสามีกลัวทำอะไรไม่ถูก
เลยขออนุญาตไม่อยู่เฝ้าในวันแรก


แต่ก็อยู่จนเกือบเที่ยงคืน
ชื่นชมลูกชายอยู่ไม่ห่าง

...


และนี่คือ บันทึกวันคลอดน้องฟ้อนต์

....



แม่รักฟ้อนต์ นะลูก....

ย้อนหลัง คลอดน้องฟ้อนต์ 22 ตค 52~ หน้าแม่อาจน่ากลัวหน่อยนะคะ แต่ไม่ต้องตกใจค่ะ มันคือความจริง ฮ่าๆ ~


ส่วนตอนต่อไป จะเล่าถึงการเลี้ยงลูกในวันแรก
และข่าวร้ายจากหมอ..

..


ขอให้มีความสุขทุกวันนะคะ
^^

     Share

<< ็HBD น้องสาวคนเล็ก แอนด์ คุณลุงเล็กข่าวร้าย..โรคประจำตัวลูก.. >>

Posted on Mon 23 Nov 2009 22:58

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สวนหลวง ร.9
HBD แม่นะค้า...+ ฟ้อนต์ ครบเดือนแร้ว
เมื่อ ฟ้อนต์ หัวเหม่ง (โกนผมไฟ)
เมื่อ"ฟ้อนต์"กลับบ้าน..- ชื่นชมซะมี..
ข่าวร้าย..โรคประจำตัวลูก..
ย้อนหลัง..คลอดน้องฟ้อนต์ 22 ตค 52
็HBD น้องสาวคนเล็ก แอนด์ คุณลุงเล็ก
หาหมอเพื่อความชัวร์
รอดูอาการ@home
หมอนัด..ตัดสินใจคลอดเองหรือผ่าคลอด..
กลับมาแว้ววววววว....หายไปแค่ปีเดียวเอง 55

 

 

 

With all these silly weteibss, such a great page keeps my internet hope alive.
Ksharvan   
Fri 3 Jan 2014 3:36 [13]
 

That kind of thnnkiig shows you're on top of your game
Yoby   
Thu 2 Jan 2014 8:57 [12]
 

Kudos! What a neat way of thkniing about it.
Feryal   
Thu 2 Jan 2014 6:31 [11]
 

Your poisntg lays bare the truth
Harwyn   
Thu 2 Jan 2014 3:35 [10]
 

Unelbibvalee how well-written and informative this was.
Depanshi   
Thu 2 Jan 2014 2:20 [9]
 

A bit suprsired it seems to simple and yet useful.
Sandra   
Wed 1 Jan 2014 20:37 [8]
 

You have more useful info than the British had colonies prIeWWI-.
Lisya   
Wed 1 Jan 2014 14:42 [7]
 

Gosh, I wish I would have had that inmrofation earlier!
Tatyana   
Wed 1 Jan 2014 11:49 [6]
 

A little rationality lifts the quality of the debate here. Thanks for contgibutinr!
Martin   
Tue 31 Dec 2013 8:12 [5]
 

Thanks for that! It's just the answer I neddee.
Serhat   
Tue 31 Dec 2013 5:39 [4]
 

Deep thought! Thanks for cotnributing.
Keila   
Tue 31 Dec 2013 2:35 [3]
 

น้องน่ารักมากๆๆค๊ะ
นามิ   
Tue 13 Apr 2010 19:34 [2]
 

ให้เจ้าเป็นเด็กดี ให้เจ้ามีพลัง ให้เจ้าเป็นความหวังของแม่ พ่อ น้า ยาย ตา ย่า ฯลฯ ต่อ ปายยยยยย
น้าปิ๊ก   
Tue 24 Nov 2009 10:01 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 


 

Theme by : tarn & youhowto